Nestes días empregaremos o blog para subir material e seguir traballando. Os exercicios ídelos facendo no voso caderno, salvo que se pida que se envíen á conta iconcepcion@iesdavidbujan.com.
Imos ir traballando aqueles contidos e competencias que se adpatan máis a este tipo de ensino.
1ª Actividade
- Memorizar o poema de Celso Emilio Ferreiro Irmaus. Aquí
- Repaso da oración Simple. Teoría e práctica ( Podes imprimir as páxinas e facelos directamente aí, ou no teu caderno, copiando os enunciados e as frases). Coida presentación, caligrafía e corrección lingüística. Aquí
Camiñan ao meu rente moitos homes. Non os coñezo. Sonme estranos. Pero tí, que te alcontras alá lonxe, máis alá dos desertos e dos lagos, máis alá das sabanas e das illas, coma un irmáu che falo.
Si é túa a miña noite, si choran os meus ollos o teu pranto, si os nosos berros son igoales, coma un irmáu che falo. Anque as nosas palabras sean distintas, e tí negro i eu branco, si temos semellantes as feridas, coma un irmáu che falo.
Por enriba de tódalas fronteiras, por enriba de muros e valados, si os nosos soños son igoales, coma un irmáu che falo.
Común temos a patria, común a loita, ambos. A miña mau che dou, coma un irmáu che falo.
Longa noite de pedra 1962
Notas para un comentario
Introdución.Localización
Pertence ao libro Longa noite de pedra (1962). Os poemas deste libro foron escritos desde 1936, algúns mentres estivo preso no convento de Celanova.
O título do libro, que tamén é o título do primeiro poema, simboliza a situación social, política e histórica de Galicia e España durante a ditadura franquista.
Pertence á liña social da súa poesía e ten como tema principal a denuncia da situación de inxustiza e opresión que se vive baixo o réxime franquista.
Tema.
No poema faise unha apelación á solidariedade. É un canto solidario co ser humano de calquera latitude que estea a padecer dor, opresión ou sexa vítima das desigualdades sociais. Celso Emilio, como home de ideas marxistas, ergue a súa voz nun canto de solidariedade internacional reivindicando a irmandade de todos os que estean unidos por calquera tipo de sufrimento.
Estrutura.
Poema de 22 versos libres cun estilo directo (fáloche a ti) e claro. A importancia recae no contido
- V. 1-6: a voz poética é solidaria con todos os cidadáns do mundo, aínda que non coñece nin sequera os que van ao seu carón.
- V. 7-10: solidarízase con todos os que padecen calamidades e falta de liberdade.
- V. 11-14: aínda que estan separados pola lingua, están unidos polo sufrimento.
- V. 15-18: séntese solidario, por riba das fronteiras, con todos os que teñen como soño a liberdade.
- V. 19-22: manifesta o seu compromiso internacionalista: temos unha patria común e debemos estar unidos na loita pola consecución da liberdade.
A voz poética diríxese a un "ti" colectivo: a todos os cidadáns do mundo que teñen en común as coitas e tamén os ideais, máis alá de razas, fronteiras, patrias ou linguas que os arredan.
Recursos estilísticos.
Metáfora: V. 7 "se é túa a miña noite", a noite é a falta de liberdade, opresión.
Emprego do condicional: "se é túa, se os nosos berros, se temos semellantes" para delimitar a quen se dirixe, só ten como receptores eses que sofren.
Paralelismo: V. 15-16.
Anáfora: V. 4-5, V. 7-8-9-13-17, V. 19-20.
Retrouso ou refrán: "coma un irmáu che falo" repítese ao final de cada agrupación de versos.
Estes tres últimos recursos de repetición danlle unidade e ritmo á composición e reiteran a idea focal: solidariedade entre todos os que sofren.
Para celebrarmos o día Mundial da Poesía, 21 de marzo, imos facer un videopoema con "Irmaus" de Celso Emilio Ferreiro.
O traballo, voluntario, debe ter:
Deberá figurar na portada o título do poema, obra onde aparece, data de publicación e autor
Debera figurar a autoría do traballo
Imaxes propias ou libres de dereitos de autor
O texto recitado
Poderá haber música de fondo
O texto poderá aparecer sobreimpresionado na pantalla
Enviar ao correo Iconcepcion@iesdavidbujan.com antes do 22 de marzo
TEXTO
Irmáus
Camiñan ao meu rente moitos homes. Non os coñezo. Sonme estranos. Pero tí, que te alcontras alá lonxe, máis alá dos desertos e dos lagos, máis alá das sabanas e das illas, coma un irmáu che falo.
Si é túa a miña noite, si choran os meus ollos o teu pranto, si os nosos berros son igoales, coma un irmáu che falo. Anque as nosas palabras sean distintas, e tí negro i eu branco, si temos semellantes as feridas, coma un irmáu che falo.
Por enriba de tódalas fronteiras, por enriba de muros e valados, si os nosos soños son igoales, coma un irmáu che falo.
Común temos a patria, común a loita, ambos. A miña mau che dou, coma un irmáu che falo.
